نسخه آزمایشی
سخـن روز
آیت الله عاملی: قلب مؤمن بین دو انگشت خدا قرار دارد و خداوند است که در قلب او تصرف میکند.

 درسی از آیة الله انصاری شیرازی

مراتب یقین


قال الله تبارک و تعالی و تقدّس: «وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين» (1)

در مباحث گذشته گفته شد که یکی از مقامات اخلاقی مقام یقین است؛ یعنی انسان باید به اوامر و نواهی خداوند یقین پیدا کند و شک و تردیدی نداشته باشد.

یقین مراتبی دارد: مرتبه اول این که به کمک اخبار و احادیث و برهان به آن دست یابیم، این که علم یقین از نوع حصولی است.

مرتبه بالاتر این است که با عمل به واجبات و مستحبات و ترک محرمات و مکروهات، به حقیقت دین دست یابیم. یعنی واقعیات و اسرار دین را به علم حضوری بفهمیم. اگرچه در هنگام مرگ و آخرت تمام علوم به علوم حضوری مبدل می شوند؛ یعنی تمام کاشته های خود را نزد خودمان حاضر می یابیم: « لَقَدْ كُنْتَ في غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَديدٌ »(2) ، به انسان خطاب می شود: تو از این صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودی و ما پرده را از چشم تو کنار زدیم و امروز چشمت کاملاً تیزبین است. لکن فهمیدن و رسیدن به لب و مغز آن در دنیا یک لذتی دیگر دارد.

آیه کریمه « وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين »، یعنی پروردگارت را ستایش و عبادت کن تا یقین را به تو عنایت فرماید.

می توان این طور گفت که وَاعبُد رَبَّک حَتی یَأتيک المَوتُ، یعنی تکلیف و عبودیت خداوند متعال تا لحظه مرگ بر عهده فرد است، و این که بعضی می گویند وقتی بر اثر عبادت و ریاضت نفس به یقین رسیدی، دیگر تکلیف ساقط می شود، انحراف و سقوطی بیش نیست.

تکلیف هرگز از انسان حیّ ساقط نمی شود، و تا آخرین لحظه زندگی دنیوی بر گردن انسان است. مسلماً ما مکلفیم نماز را ایستاده بخوانیم، ولی اگر از آن عاجز بودیم، باید نشسته و اگر از نشستن هم عاجز بودیم، دراز کشیده و... . تکلیف شرعی که از انسان ساقط شدنی نیست. رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) که تجسم واقعی یقین بودند، تا لحظه آخر مکلف بوده اند.

آیه « لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقين لَتَرَوُنَّ الْجَحيم »(3) ، بیانگر این است که می توان با تعبد و بندگی در همین دنیا به یقین رسید و جهنم و ألم های آن را دید. پس ما توجه داشته باشیم که خواه ناخواه با مرگ، به علم حضوری خواهیم رسید؛ ولی بهتر این است که قبل از مردن، با تهجّد و اعمال صالحه، پرده غفلت ها را از چشم برداریم و بهشت و جهنم و اسرار دین را با علم حضوری دریابیم.

نقل می کنند آیه الله العظمی سید احمد خوانساری در وقت موت فرمود: حضرت عزرائیل آمد و من او را دیدم، خیلی زیبا بود. مردان حق و حقیقت واقعیات را می¬بینند.

باید از هوی و هوس دوری گزینیم؛ مبادا به دنیا گرفتار شویم و دست و پایمان را در غل و زنجیر مادیات اسیر کنیم.

در حقیقت همان گناهان و اعمال است که در نفس انسان به جهنم و عذاب تبدیل می شود: « إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحيطَةٌ بِالْكافِرين »(4) از لفظ لـَمُحیطـَة فهمیده می شود که الان جهنم محیط به کفار است، چون اسم فاعل در زمان حال حقیقت است، نه مجاز.

ماده جهنم همین تعلق به دنیا و ماده است؛ یعنی دل¬بستگی و دنیادوستی یک جهنمی را در نفس پدید می آورد که محیط و دامن گیر انسان می شود، وگرنه آب و خاک، زمین و آسمان که سراسر صنع الهی و لشکر حقند.

از دو آیه « اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‏ء » (5) و « الَّذي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقَه » (6) استفاده می شود که همه مخلوقات خداوند نکوست و ما باید از همین مخلوقات طبیعی، بهشت نفسانی را تحصیل کنیم و با آن ساخته شویم.

إن شاء الله افاضل عظام به بیداری مردم اهمیت دهند و آنها را از این دنیاپرستان غربی که در این برهه از زمان با الفاظ دموکراسی، آزادی و ... مردم جهان را به بازی گرفته اند، آگاه سازند و موانع رسیدن به مقام یقین را برطرف کرده و آنها را به یقین رسانند.

خداوند إن شاء الله یقین را به مسلمانان مرحمت فرماید. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

پا نوشتها
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 . حجر: 99

2. ق : 22

3. تکاثر: 5 و 6

4. توبه : 49

5. رعد: 16

6. سجده: 7

مراتب یقین


قال الله تبارک و تعالی و تقدّس: «وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين» (1)

در مباحث گذشته گفته شد که یکی از مقامات اخلاقی مقام یقین است؛ یعنی انسان باید به اوامر و نواهی خداوند یقین پیدا کند و شک و تردیدی نداشته باشد.

یقین مراتبی دارد: مرتبه اول این که به کمک اخبار و احادیث و برهان به آن دست یابیم، این که علم یقین از نوع حصولی است.

مرتبه بالاتر این است که با عمل به واجبات و مستحبات و ترک محرمات و مکروهات، به حقیقت دین دست یابیم. یعنی واقعیات و اسرار دین را به علم حضوری بفهمیم. اگرچه در هنگام مرگ و آخرت تمام علوم به علوم حضوری مبدل می شوند؛ یعنی تمام کاشته های خود را نزد خودمان حاضر می یابیم: « لَقَدْ كُنْتَ في غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَديدٌ »(2) ، به انسان خطاب می شود: تو از این صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودی و ما پرده را از چشم تو کنار زدیم و امروز چشمت کاملاً تیزبین است. لکن فهمیدن و رسیدن به لب و مغز آن در دنیا یک لذتی دیگر دارد.

آیه کریمه « وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين »، یعنی پروردگارت را ستایش و عبادت کن تا یقین را به تو عنایت فرماید.

می توان این طور گفت که وَاعبُد رَبَّک حَتی یَأتيک المَوتُ، یعنی تکلیف و عبودیت خداوند متعال تا لحظه مرگ بر عهده فرد است، و این که بعضی می گویند وقتی بر اثر عبادت و ریاضت نفس به یقین رسیدی، دیگر تکلیف ساقط می شود، انحراف و سقوطی بیش نیست.

تکلیف هرگز از انسان حیّ ساقط نمی شود، و تا آخرین لحظه زندگی دنیوی بر گردن انسان است. مسلماً ما مکلفیم نماز را ایستاده بخوانیم، ولی اگر از آن عاجز بودیم، باید نشسته و اگر از نشستن هم عاجز بودیم، دراز کشیده و... . تکلیف شرعی که از انسان ساقط شدنی نیست. رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) که تجسم واقعی یقین بودند، تا لحظه آخر مکلف بوده اند.

آیه « لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقين لَتَرَوُنَّ الْجَحيم »(3) ، بیانگر این است که می توان با تعبد و بندگی در همین دنیا به یقین رسید و جهنم و ألم های آن را دید. پس ما توجه داشته باشیم که خواه ناخواه با مرگ، به علم حضوری خواهیم رسید؛ ولی بهتر این است که قبل از مردن، با تهجّد و اعمال صالحه، پرده غفلت ها را از چشم برداریم و بهشت و جهنم و اسرار دین را با علم حضوری دریابیم.

نقل می کنند آیه الله العظمی سید احمد خوانساری در وقت موت فرمود: حضرت عزرائیل آمد و من او را دیدم، خیلی زیبا بود. مردان حق و حقیقت واقعیات را می¬بینند.

باید از هوی و هوس دوری گزینیم؛ مبادا به دنیا گرفتار شویم و دست و پایمان را در غل و زنجیر مادیات اسیر کنیم.

در حقیقت همان گناهان و اعمال است که در نفس انسان به جهنم و عذاب تبدیل می شود: « إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحيطَةٌ بِالْكافِرين »(4) از لفظ لـَمُحیطـَة فهمیده می شود که الان جهنم محیط به کفار است، چون اسم فاعل در زمان حال حقیقت است، نه مجاز.

ماده جهنم همین تعلق به دنیا و ماده است؛ یعنی دل¬بستگی و دنیادوستی یک جهنمی را در نفس پدید می آورد که محیط و دامن گیر انسان می شود، وگرنه آب و خاک، زمین و آسمان که سراسر صنع الهی و لشکر حقند.

از دو آیه « اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‏ء » (5) و « الَّذي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقَه » (6) استفاده می شود که همه مخلوقات خداوند نکوست و ما باید از همین مخلوقات طبیعی، بهشت نفسانی را تحصیل کنیم و با آن ساخته شویم.

إن شاء الله افاضل عظام به بیداری مردم اهمیت دهند و آنها را از این دنیاپرستان غربی که در این برهه از زمان با الفاظ دموکراسی، آزادی و ... مردم جهان را به بازی گرفته اند، آگاه سازند و موانع رسیدن به مقام یقین را برطرف کرده و آنها را به یقین رسانند.

خداوند إن شاء الله یقین را به مسلمانان مرحمت فرماید. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

پا نوشتها
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 . حجر: 99

2. ق : 22

3. تکاثر: 5 و 6

4. توبه : 49

5. رعد: 16

6. سجده: 7

مدیر
Date published: 12:00
10 / 10ScaleMaximum stars

مرتبه بالاتر این است که با عمل به واجبات و مستحبات و ترک محرمات و مکروهات، به حقیقت دین دست یابیم. یعنی واقعیات و اسرار دین را به علم حضوری بفهمیم. اگرچه در هنگام مرگ و آخرت تمام علوم به علوم حضوری مبدل می شوند؛ یعنی تمام کاشته های خود را نزد خودمان حاضر می یابیم: « لَقَدْ كُنْتَ في غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَديدٌ »(2) ، به انسان خطاب می شود: تو از این صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودی و ما پرده را از چشم تو کنار زدیم و امروز چشمت کاملاً تیزبین است. لکن فهمیدن و رسیدن به لب و مغز آن در دنیا یک لذتی دیگر دارد.

آیه کریمه « وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين »، یعنی پروردگارت را ستایش و عبادت کن تا یقین را به تو عنایت فرماید.

می توان این طور گفت که وَاعبُد رَبَّک حَتی یَأتيک المَوتُ، یعنی تکلیف و عبودیت خداوند متعال تا لحظه مرگ بر عهده فرد است، و این که بعضی می گویند وقتی بر اثر عبادت و ریاضت نفس به یقین رسیدی، دیگر تکلیف ساقط می شود، انحراف و سقوطی بیش نیست.

تکلیف هرگز از انسان حیّ ساقط نمی شود، و تا آخرین لحظه زندگی دنیوی بر گردن انسان است. مسلماً ما مکلفیم نماز را ایستاده بخوانیم، ولی اگر از آن عاجز بودیم، باید نشسته و اگر از نشستن هم عاجز بودیم، دراز کشیده و... . تکلیف شرعی که از انسان ساقط شدنی نیست. رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) که تجسم واقعی یقین بودند، تا لحظه آخر مکلف بوده اند.

آیه « لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقين لَتَرَوُنَّ الْجَحيم »(3) ، بیانگر این است که می توان با تعبد و بندگی در همین دنیا به یقین رسید و جهنم و ألم های آن را دید. پس ما توجه داشته باشیم که خواه ناخواه با مرگ، به علم حضوری خواهیم رسید؛ ولی بهتر این است که قبل از مردن، با تهجّد و اعمال صالحه، پرده غفلت ها را از چشم برداریم و بهشت و جهنم و اسرار دین را با علم حضوری دریابیم.

نقل می کنند آیه الله العظمی سید احمد خوانساری در وقت موت فرمود: حضرت عزرائیل آمد و من او را دیدم، خیلی زیبا بود. مردان حق و حقیقت واقعیات را می¬بینند.

باید از هوی و هوس دوری گزینیم؛ مبادا به دنیا گرفتار شویم و دست و پایمان را در غل و زنجیر مادیات اسیر کنیم.

در حقیقت همان گناهان و اعمال است که در نفس انسان به جهنم و عذاب تبدیل می شود: « إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحيطَةٌ بِالْكافِرين »(4) از لفظ لـَمُحیطـَة فهمیده می شود که الان جهنم محیط به کفار است، چون اسم فاعل در زمان حال حقیقت است، نه مجاز.

ماده جهنم همین تعلق به دنیا و ماده است؛ یعنی دل¬بستگی و دنیادوستی یک جهنمی را در نفس پدید می آورد که محیط و دامن گیر انسان می شود، وگرنه آب و خاک، زمین و آسمان که سراسر صنع الهی و لشکر حقند.

از دو آیه « اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‏ء » (5) و « الَّذي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقَه » (6) استفاده می شود که همه مخلوقات خداوند نکوست و ما باید از همین مخلوقات طبیعی، بهشت نفسانی را تحصیل کنیم و با آن ساخته شویم.

إن شاء الله افاضل عظام به بیداری مردم اهمیت دهند و آنها را از این دنیاپرستان غربی که در این برهه از زمان با الفاظ دموکراسی، آزادی و ... مردم جهان را به بازی گرفته اند، آگاه سازند و موانع رسیدن به مقام یقین را برطرف کرده و آنها را به یقین رسانند.

خداوند إن شاء الله یقین را به مسلمانان مرحمت فرماید. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

پا نوشتها
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 . حجر: 99

2. ق : 22

3. تکاثر: 5 و 6

4. توبه : 49

5. رعد: 16

6. سجده: 7

Starts: 2010/08/12
Ends: Duration:
P.O. Box:
Ardabil,
Iran

مراتب یقین


قال الله تبارک و تعالی و تقدّس: «وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين» (1)

در مباحث گذشته گفته شد که یکی از مقامات اخلاقی مقام یقین است؛ یعنی انسان باید به اوامر و نواهی خداوند یقین پیدا کند و شک و تردیدی نداشته باشد.

یقین مراتبی دارد: مرتبه اول این که به کمک اخبار و احادیث و برهان به آن دست یابیم، این که علم یقین از نوع حصولی است.

" />


پایگاه اطلاع رسانی موسسه فرهنگی و پژوهشی دارالارشاد مرکز حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله سید حسن عاملی

SiteMap