نسخه آزمایشی
سخـن روز
آیت الله عاملی: قلب مؤمن بین دو انگشت خدا قرار دارد و خداوند است که در قلب او تصرف می‌کند.

 درسی از آیة الله شب زنده دار جهرمی

اعتدال در غذا و خوراک

خوراک در زندگی انسان نقش مهمی دارد، انجام واجبات و امور شرعی هم وابسته به این است که انسان خوراک و غذا مصرف کند. بسیاری از احساسات و عواطف زندگی انسان منوط به داشتن غذا و خوراک به اندازه کافی است.

اگر خدای نخواسته یک وقتی قحطی و گرسنگی که بلا است رایج شود که سابق بوده و الحمد الله الآن خیلی کمتر است احساسات و محبت رخت بر می بندد و انسانیت می رود.

منقول است که در بصره یک قحطی پیش آمده بود، به طوری که هر چه بود، خوردند، حتی سگ و گربه را نیز خوردند و کار به جای رسید که شروع کردند به خوردن یکدیگر! انسان ها همدیگر را می خوردند و بر سر پیکر و اجساد نزاع می کردند!!

بر همین  اساس رسول مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله وسلم) می فرمودند: «اللهم انّی اعوذ بک من الجوع فانه بئس الضجیع؛ (مستدرک9/81)، خداوندا، به تو پناه می برم از گرسنگی که بد همدمی است».

اما نکته مهم این است که با وجود فراوانی و تنوع خوراکی ها ما چه رفتاری را باید داشته باشیم؟ طبق راهنمایی های بزرگان، انسان باید طوری پرورش یابد که پرخور نباشد و خوب است که انسان سیر نشود؛ چرا که طبق روایات متعدد، سیر نشدن  میراث گران بهایی را به ارمغان می آورد و از مهم ترین آثارش، حکمت و دانش است.

جناب ابوبصیر از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده که: «أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ إِذَا مَا خَفَّ بَطْنُه‏؛ (بحار الأنوارج‏63 /325)، نزدیک ترین حالت بنده به خداوند عزوجل وقتی است که شکمش از طعام سبک باشد؛ و به راستی این از عجایب مکتب اهل بیت(علیهم السلام) است».

یک حدیثی است که می فرماید: نزدیک ترین حالت بنده به خدا، وقتی است که بنده در سجده باشد و این منافاتی با هم ندارد، زیرا دین، هر دو طرف را بیان می دارد؛ از یک طرف به بنده دستور عبادت داده می شود و از آن طرف به جسمانیت بنده توجه می کند و می فرماید: مواظب پرخوری باش، کمی گرسنه باش تا به خدا نزدیک باشی.

در ادامه روایت ابوبصیر آمده:«أَبْغَضُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ إِذَا امْتَلَأَ بَطْنُ ؛(کافی 6/269)، پس، پر بودن شکم، عواقب زشتی را به همراه دارد و فرد را از رحمت حق دور می گرداند».

در حدیث قدسی آمده که خداوند متعال به حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) چنین خطاب می فرماید: « يَا أَحْمَدُ لَوْ ذُقْتَ حَلَاوَةَ الْجُوعِ وَ الصَّمْتِ وَ الْخَلْوَةِ وَ مَا وَرِثُوا مِنْهَا قَالَ يَا رَبِّ مَا مِيرَاثُ الْجُوعِ قَالَ الحِكْمَةُ وَ حِفْظُ الْقَلْب‏  وَ التَّقَرُّبُ إِلَي؛ (إرشاد القلوب ج‏1/199)»

«ای احمد! اگر شیرینی گرسنگی و سکوت و خاموشی و خلوت و نتیجه آنها را بچشی از اینها دست بر نداری»

عرض کردند: پرودگارا! بهره گرسنگی چیست؟ فرمود: حکمت و نگهداری دل و تقرب به من.

از جمله ریاضت های شرعی که مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی می کشید، همین گرسنگی شرعی بود؛ بدین نحو که در ایام البیض و ... روزه می گرفت، و در روزهای دیگر مراعات می کرد.

فراز دیگر روایت درباره سکوت و قلت کلام است که بیانگر این است که ما باید زبان خود را کنترل کنیم و عقل آن را بچرخاند.

خلوت هم یکی دیگر از سفارشات حق تعالی به محبوب ترین بنده خودش است. در این ارتباط روایتی از حضرت امام حسن عسکری(علیه السلام) منقول است که :« مِنْ أَنِسَ بِاللَّهِ اسْتَوْحَشَ مِنَ النَّاس‏؛ (بحار الأنوارج‏75 /370)، یعنی اگر کسی انس با خدا نصیبش شد، یک مقدار از مردم کناره گیری می کند وبی شک این کناره گیری، به معنی انزوا طلبی نیست که رفتار نادرستی است».

بنابراین میراث گران بهای خلوت نشینی، انس با پروردگار عالم است که باید مورد توجه قرار گیرد متاسفانه برخی انسان ها هستند که از خلوت کردن ولو به اندازه 10دقیقه ، لذت نمی برند، ولی دوست دارند نزد خانواده و دوستان بنشینند و وقت را بگذرانند!

در باب کم خوری و درست خوری در حدیث دیگری آمده است که از جمله آثار بد خوری، سلب توفیق عبادت است. یکی از اثرات این عمل زشت، این است که انسان را کسل و خواب آلود می کند و بدین شکل توفیق نماز شب را از آدم سلب می نماید، لذا کسانی که برنامه نماز شب خواندن دارند، پرخوری و کسالت وخواب اضافی بر آنها غالب نمی شود.

سخن از نماز شب شد، همان نماز شبی که حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) درباره اش فرمودند:« إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَفَرٌ- لَا يُدْرَكُ إِلَّا بِامْتِطَاء اللَّيْل؛ (بحار الانوار 75/380)، رسیدن به خداوند عزوجل، سفری است که درک نمی شود مگر با شب زنده داری»

اصولا هر مسافرتی نیاز به مرکب و وسیله دارد و به قرب الهی رسیدن نیز به عنوان بالاترین سفر، مرکبی می خواهد که در این حدیث، امام عسکری(علیه السلام)، نماز شب را نام می برند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

اعتدال در غذا و خوراک

خوراک در زندگی انسان نقش مهمی دارد، انجام واجبات و امور شرعی هم وابسته به این است که انسان خوراک و غذا مصرف کند. بسیاری از احساسات و عواطف زندگی انسان منوط به داشتن غذا و خوراک به اندازه کافی است.

اگر خدای نخواسته یک وقتی قحطی و گرسنگی که بلا است رایج شود که سابق بوده و الحمد الله الآن خیلی کمتر است احساسات و محبت رخت بر می بندد و انسانیت می رود.

منقول است که در بصره یک قحطی پیش آمده بود، به طوری که هر چه بود، خوردند، حتی سگ و گربه را نیز خوردند و کار به جای رسید که شروع کردند به خوردن یکدیگر! انسان ها همدیگر را می خوردند و بر سر پیکر و اجساد نزاع می کردند!!

بر همین  اساس رسول مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله وسلم) می فرمودند: «اللهم انّی اعوذ بک من الجوع فانه بئس الضجیع؛ (مستدرک9/81)، خداوندا، به تو پناه می برم از گرسنگی که بد همدمی است».

اما نکته مهم این است که با وجود فراوانی و تنوع خوراکی ها ما چه رفتاری را باید داشته باشیم؟ طبق راهنمایی های بزرگان، انسان باید طوری پرورش یابد که پرخور نباشد و خوب است که انسان سیر نشود؛ چرا که طبق روایات متعدد، سیر نشدن  میراث گران بهایی را به ارمغان می آورد و از مهم ترین آثارش، حکمت و دانش است.

جناب ابوبصیر از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده که: «أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ إِذَا مَا خَفَّ بَطْنُه‏؛ (بحار الأنوارج‏63 /325)، نزدیک ترین حالت بنده به خداوند عزوجل وقتی است که شکمش از طعام سبک باشد؛ و به راستی این از عجایب مکتب اهل بیت(علیهم السلام) است».

یک حدیثی است که می فرماید: نزدیک ترین حالت بنده به خدا، وقتی است که بنده در سجده باشد و این منافاتی با هم ندارد، زیرا دین، هر دو طرف را بیان می دارد؛ از یک طرف به بنده دستور عبادت داده می شود و از آن طرف به جسمانیت بنده توجه می کند و می فرماید: مواظب پرخوری باش، کمی گرسنه باش تا به خدا نزدیک باشی.

در ادامه روایت ابوبصیر آمده:«أَبْغَضُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ إِذَا امْتَلَأَ بَطْنُ ؛(کافی 6/269)، پس، پر بودن شکم، عواقب زشتی را به همراه دارد و فرد را از رحمت حق دور می گرداند».

در حدیث قدسی آمده که خداوند متعال به حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) چنین خطاب می فرماید: « يَا أَحْمَدُ لَوْ ذُقْتَ حَلَاوَةَ الْجُوعِ وَ الصَّمْتِ وَ الْخَلْوَةِ وَ مَا وَرِثُوا مِنْهَا قَالَ يَا رَبِّ مَا مِيرَاثُ الْجُوعِ قَالَ الحِكْمَةُ وَ حِفْظُ الْقَلْب‏  وَ التَّقَرُّبُ إِلَي؛ (إرشاد القلوب ج‏1/199)»

«ای احمد! اگر شیرینی گرسنگی و سکوت و خاموشی و خلوت و نتیجه آنها را بچشی از اینها دست بر نداری»

عرض کردند: پرودگارا! بهره گرسنگی چیست؟ فرمود: حکمت و نگهداری دل و تقرب به من.

از جمله ریاضت های شرعی که مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی می کشید، همین گرسنگی شرعی بود؛ بدین نحو که در ایام البیض و ... روزه می گرفت، و در روزهای دیگر مراعات می کرد.

فراز دیگر روایت درباره سکوت و قلت کلام است که بیانگر این است که ما باید زبان خود را کنترل کنیم و عقل آن را بچرخاند.

خلوت هم یکی دیگر از سفارشات حق تعالی به محبوب ترین بنده خودش است. در این ارتباط روایتی از حضرت امام حسن عسکری(علیه السلام) منقول است که :« مِنْ أَنِسَ بِاللَّهِ اسْتَوْحَشَ مِنَ النَّاس‏؛ (بحار الأنوارج‏75 /370)، یعنی اگر کسی انس با خدا نصیبش شد، یک مقدار از مردم کناره گیری می کند وبی شک این کناره گیری، به معنی انزوا طلبی نیست که رفتار نادرستی است».

بنابراین میراث گران بهای خلوت نشینی، انس با پروردگار عالم است که باید مورد توجه قرار گیرد متاسفانه برخی انسان ها هستند که از خلوت کردن ولو به اندازه 10دقیقه ، لذت نمی برند، ولی دوست دارند نزد خانواده و دوستان بنشینند و وقت را بگذرانند!

در باب کم خوری و درست خوری در حدیث دیگری آمده است که از جمله آثار بد خوری، سلب توفیق عبادت است. یکی از اثرات این عمل زشت، این است که انسان را کسل و خواب آلود می کند و بدین شکل توفیق نماز شب را از آدم سلب می نماید، لذا کسانی که برنامه نماز شب خواندن دارند، پرخوری و کسالت وخواب اضافی بر آنها غالب نمی شود.

سخن از نماز شب شد، همان نماز شبی که حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) درباره اش فرمودند:« إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَفَرٌ- لَا يُدْرَكُ إِلَّا بِامْتِطَاء اللَّيْل؛ (بحار الانوار 75/380)، رسیدن به خداوند عزوجل، سفری است که درک نمی شود مگر با شب زنده داری»

اصولا هر مسافرتی نیاز به مرکب و وسیله دارد و به قرب الهی رسیدن نیز به عنوان بالاترین سفر، مرکبی می خواهد که در این حدیث، امام عسکری(علیه السلام)، نماز شب را نام می برند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

مدیر
Date published: 12:00
10 / 10ScaleMaximum stars

بر همین  اساس رسول مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله وسلم) می فرمودند: «اللهم انّی اعوذ بک من الجوع فانه بئس الضجیع؛ (مستدرک9/81)، خداوندا، به تو پناه می برم از گرسنگی که بد همدمی است».

اما نکته مهم این است که با وجود فراوانی و تنوع خوراکی ها ما چه رفتاری را باید داشته باشیم؟ طبق راهنمایی های بزرگان، انسان باید طوری پرورش یابد که پرخور نباشد و خوب است که انسان سیر نشود؛ چرا که طبق روایات متعدد، سیر نشدن  میراث گران بهایی را به ارمغان می آورد و از مهم ترین آثارش، حکمت و دانش است.

جناب ابوبصیر از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده که: «أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ إِذَا مَا خَفَّ بَطْنُه‏؛ (بحار الأنوارج‏63 /325)، نزدیک ترین حالت بنده به خداوند عزوجل وقتی است که شکمش از طعام سبک باشد؛ و به راستی این از عجایب مکتب اهل بیت(علیهم السلام) است».

یک حدیثی است که می فرماید: نزدیک ترین حالت بنده به خدا، وقتی است که بنده در سجده باشد و این منافاتی با هم ندارد، زیرا دین، هر دو طرف را بیان می دارد؛ از یک طرف به بنده دستور عبادت داده می شود و از آن طرف به جسمانیت بنده توجه می کند و می فرماید: مواظب پرخوری باش، کمی گرسنه باش تا به خدا نزدیک باشی.

در ادامه روایت ابوبصیر آمده:«أَبْغَضُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ إِذَا امْتَلَأَ بَطْنُ ؛(کافی 6/269)، پس، پر بودن شکم، عواقب زشتی را به همراه دارد و فرد را از رحمت حق دور می گرداند».

در حدیث قدسی آمده که خداوند متعال به حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) چنین خطاب می فرماید: « يَا أَحْمَدُ لَوْ ذُقْتَ حَلَاوَةَ الْجُوعِ وَ الصَّمْتِ وَ الْخَلْوَةِ وَ مَا وَرِثُوا مِنْهَا قَالَ يَا رَبِّ مَا مِيرَاثُ الْجُوعِ قَالَ الحِكْمَةُ وَ حِفْظُ الْقَلْب‏  وَ التَّقَرُّبُ إِلَي؛ (إرشاد القلوب ج‏1/199)»

«ای احمد! اگر شیرینی گرسنگی و سکوت و خاموشی و خلوت و نتیجه آنها را بچشی از اینها دست بر نداری»

عرض کردند: پرودگارا! بهره گرسنگی چیست؟ فرمود: حکمت و نگهداری دل و تقرب به من.

از جمله ریاضت های شرعی که مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی می کشید، همین گرسنگی شرعی بود؛ بدین نحو که در ایام البیض و ... روزه می گرفت، و در روزهای دیگر مراعات می کرد.

فراز دیگر روایت درباره سکوت و قلت کلام است که بیانگر این است که ما باید زبان خود را کنترل کنیم و عقل آن را بچرخاند.

خلوت هم یکی دیگر از سفارشات حق تعالی به محبوب ترین بنده خودش است. در این ارتباط روایتی از حضرت امام حسن عسکری(علیه السلام) منقول است که :« مِنْ أَنِسَ بِاللَّهِ اسْتَوْحَشَ مِنَ النَّاس‏؛ (بحار الأنوارج‏75 /370)، یعنی اگر کسی انس با خدا نصیبش شد، یک مقدار از مردم کناره گیری می کند وبی شک این کناره گیری، به معنی انزوا طلبی نیست که رفتار نادرستی است».

بنابراین میراث گران بهای خلوت نشینی، انس با پروردگار عالم است که باید مورد توجه قرار گیرد متاسفانه برخی انسان ها هستند که از خلوت کردن ولو به اندازه 10دقیقه ، لذت نمی برند، ولی دوست دارند نزد خانواده و دوستان بنشینند و وقت را بگذرانند!

در باب کم خوری و درست خوری در حدیث دیگری آمده است که از جمله آثار بد خوری، سلب توفیق عبادت است. یکی از اثرات این عمل زشت، این است که انسان را کسل و خواب آلود می کند و بدین شکل توفیق نماز شب را از آدم سلب می نماید، لذا کسانی که برنامه نماز شب خواندن دارند، پرخوری و کسالت وخواب اضافی بر آنها غالب نمی شود.

سخن از نماز شب شد، همان نماز شبی که حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) درباره اش فرمودند:« إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَفَرٌ- لَا يُدْرَكُ إِلَّا بِامْتِطَاء اللَّيْل؛ (بحار الانوار 75/380)، رسیدن به خداوند عزوجل، سفری است که درک نمی شود مگر با شب زنده داری»

اصولا هر مسافرتی نیاز به مرکب و وسیله دارد و به قرب الهی رسیدن نیز به عنوان بالاترین سفر، مرکبی می خواهد که در این حدیث، امام عسکری(علیه السلام)، نماز شب را نام می برند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

Starts: 2011/05/17
Ends: Duration:
P.O. Box:
Ardabil,
Iran

اعتدال در غذا و خوراک

خوراک در زندگی انسان نقش مهمی دارد، انجام واجبات و امور شرعی هم وابسته به این است که انسان خوراک و غذا مصرف کند. بسیاری از احساسات و عواطف زندگی انسان منوط به داشتن غذا و خوراک به اندازه کافی است.

اگر خدای نخواسته یک وقتی قحطی و گرسنگی که بلا است رایج شود که سابق بوده و الحمد الله الآن خیلی کمتر است احساسات و محبت رخت بر می بندد و انسانیت می رود.

منقول است که در بصره یک قحطی پیش آمده بود، به طوری که هر چه بود، خوردند، حتی سگ و گربه را نیز خوردند و کار به جای رسید که شروع کردند به خوردن یکدیگر! انسان ها همدیگر را می خوردند و بر سر پیکر و اجساد نزاع می کردند!!

" />


پایگاه اطلاع رسانی موسسه فرهنگی و پژوهشی دارالارشاد مرکز حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله سید حسن عاملی

SiteMap